تبلیغات
وبلاگ بروبچه های مهندسی شیمی بروجرد - شیمی مداد و پاکن ها
تاریخ : شنبه 25 آذر 1391 | 06:21 ب.ظ | نویسنده : سپیده میرزایی

پیش از اینكه مدادها برای نوشتن استفاده شوند، مردم از سرب استفاده میكردند.

 

شیمی مدادها و پاكن ها:
 سرب آنقدر نرم هست كه طرح كمرنگی از خود باقی بگذارد، اما كربن بصورت زغال یا گرافیت، اثر پررنگ‌تری به جا می گذارد ( ضمن اینكه سمی هم نیست). در عین حال، كاربرد كربن بصورت زغال كثیف اما گرافیت تمیز است.
گرافیت مدادهای ابتدایی، با رشته هایی از جنس های مختلف پیچیده می شدند كه بعدها به جای آن از چوب های تو خالی استفاده شد. مدادها در اصل رنگ نشده بودند اما در سالهای 1890كه مرغوب ترین گرافیت از چین می آمد، مدادهای زرد رنگ رایج شدند، چون رنگ زرد در چین معرف احترام و نشان اعضای خاندان سلطنتی بود و استفاده از رنگ زرد، نشانه ویژگی ها و برتری های خانوادگی به حساب می آمد. امروزه مدادها در هر رنگی عرضه می شوند اما هنوز هم زرد بیشترین رنگ متداول است. چون رنگ زرد بیشتر به چشم می آیِد و راحت تر دیده می‌شود.
پیش از اختراع پاك كن، نوشته های مدادی به اندازه نوشته های جوهری امروز، دائمی بودند. بعدها توانستند این اثرات را با كشیدن اندكی از نان سفید بر نوشته های مدادی، از بین ببرند. آیا می دانید كه ما چگونه از نان به انواع گوناگون پاك‌كن های امروزی رسیدیم ؟آیا می دانید كه نان یا پاك كن چگونه نوشته ها را پاك می كنند؟ 

تاریخ مداد و پاك‌كن:
نویسنده های روم باستان با یك میله ظریف سربی، بر روی پاپیروس می نوشتند كه بنام stylus معروف بود. سرب، فلز نرمی است و به این ترتیب stylus علامت كمرنگ و خوانا از خود به جا می گذاشت. در سال 1564 ذخیره بزرگی از گرافیت در انگلستان كشف شد. وقتی مردم متوجه شدند كه گرافیت اثری تیره تر از سرب به جا می گذارد و تازه سمی هم نیست، مدادها مورد استفاده قرار گرفتند. مداد درست مثل Stylus ها استفاده می‌شد، با این تفاوت كه در آن پوششی برای گرافیت به كار می‌رفت تا دست استفاده كننده، تمیز بماند و در ضمن گرافیت كه بسیار ظریف و شكننده بود، سالم بماند.
وقتی كه شما علائم مدادی را پاك می كنید، در واقع گرافیت ( كربن ) را پاك می كنید و نه سرب. امروزه پاك‌كن ها در رنگهای مختلف وجود دارند و می‌توانند علائم مدادی و بعضی از انواع خودكارها را پاك كنند. آنها از لاستیك، وینیل، سقز یا مواد مشابه درست می شوند .
پیش از اختراع پاك كن، شما می بایستی از یك قطعه نان سفید استفاده 
می كردید ( بعضی از هنرمندان هنوز هم از نان برای كمرنگ كردن اثر زغال یا پاستل استفاده می كنند). ادوارد نعیم؛ مهندس انگلیسی؛ اولین پاك كن را در 1770 كشف كرد. در واقع داستان از اینجا شروع شد كه او هنگام پاك كردن یك مطلب، اشتباهی یك قطعه لاستیك را به جای نان برداشت و متوجه خواص آن شد. بعدها او شروع به فروختن پاك كن های لاستیكی كرد. اما لاستیك نیز مانند نان فاسد شدنی بود و به مرور زمان، حالت بدی پیدا می كرد. در نتیجه پاك كن هایی با جنس‌های مرغوب تر به بازار آمد.
در سال 1858، هایمن لیمپن ـ پروانه ثبت پاك كن های متصل به مدادها را دریافت كرد، كه امروزه بسیار رایج و متداول است.


پاك كن ها چگونه عمل می كنند؟
پاك‌كن در واقع ذرات گرافیت را از سطح كاغذ بر میدارد. مولكولهای پاك كن چسبندگی بیشتری از مولكولهای كاغذ دارند. بنابراین وقتی پاك كن را بر علائم مدادی می‌كشید، گرافیت ترجیح می دهد كه به پاك كن بچسبد و نه كاغذ. بعضی از پاك كن ها، سطح رو یی كاغذ را خراب میكنند و در واقع آنرا نیز برمی دارد. پاك كن های وینیلی از پاك كن های لاستیكی نرم تر هستند اما همین خاصیت را دارند. پاك كن های هنری از لاستیك نرم ـ زبر درست می شوند و علائم را بدون از بین بردن كاغذ پاك می كنند. 

تهیه مداد:
مغز مداد های امروزی از نسبتهای مختلف گرافیت و خاك رس درست می‌شود. در صد متفاوت این دو ماده سبب ایجاد مدادهایی با " سختی " های گوناگون می‌شود كه معمولا روی مداد نوشته می‌شود. علامت"H " نشان سختی وعلامت"B " نشان میزان مشكی بودن مداد است. "2H " یعنی مداد سختی دو برابر دارد و "HB " یعنی مداد سخت و مشكی.

برچسب ها: شیمی، مداد، و، پاکن ها،

پیچک